Tiziano Terzani - Nic nie zdarza się przypadkiem

Błyskotliwa, pełna głębokich przemyśleń, barwnych historii by wymienić tylko kilka jej atutów. Nie będzie przesadą jeżeli napiszę, że jest ona jedną z moich ulubionych. Książki Terzaniego „czyta się jak poezje”- twierdził Kapuściński i w swojej opinii nie pomylił się choćby o włos. 

Fiodor Dostojewski - Wspomnienia z Domu Umarłych

Jak wyglądała carska katorga? To pytanie zadawałem sobie dość często. Jej opisy znałem jedynie z książek dotyczących radzieckich obozów pracy, a te były i tak bardzo krótkie. Postanowiłem więc sięgnąć po książkę, która choć trochę rozjaśni mi wiedzę na jej temat. Wybór padł na powieść Fiodora Dostojewskiego, który spędzając cztery lata na carskiej katordze przelał swoje doświadczenia na papier. Wynikiem tego są „Wspomnienia z Domu Umarłych”

Aleksander Sołżenicyn - Krąg pierwszy

Książek o czasach okrutnych  jest wiele, bo też wiele podłości i okrucieństw ten świat widział. Literatura obozowa, będąca najczęściej wspomnieniami byłych „zeków” (więźniów) jest ogromna. Warłam Szałamow, Eugenia Ginzburg, Gustaw Herling-Grudziński, Aleksander Sołżenicyn, by wymienić tylko kilku z tych, którzy ocaleli z tej radzieckiej maszyny do mielenia kości. 

Ryszard Kapuściński - Heban

„W całej Afryce każda większa społeczność ma własną odrębną kulturę, oryginalny system wierzeń i obyczajów, swój język i tabu, a wszystko to niezmiernie skomplikowane, arcyzawiłe i tajemnicze. Dlatego wielcy antropolodzy nigdy nie mówili „kultura afrykańska” czy „religia afrykańska”, wiedząc, że nic takiego nie istnieje, że istotą Afryki jest jej nieskończona różnorodność”[1].